Reseñas Varias sobre este libro
I instantly knew I wanted to read this book when I first learned of it...bought it instantly....and started reading.
I wanted to savour the experience as long as possible, but I also couldnt pull myself away.
Ive enjoyed Norwegian literature in the past - and found this one to be exceptional....an extraordinary cerebral-mind-feast!!!
Its my understanding that author Jaap Robben is a popular childrens author - and that this is his first adult novel. I thought his writing was magnificent & intoxicating. Hes my new favorite author discovery this year! Im jazzed! I hope he keeps writing adult books - and we get the privilege to have them translated in English.
This book will appeal to those who it appeals to - I cant say it any other way. I think you know if this type of book is for you or not right away. For example - if you hated the book Bitter Orange, by Clair Fuller...maybe you wont this type of novel either.....but if you did......this book should be a great fit.
This is definitely contemporary Dutch literature....dark lyricism...with moral ambiguities....mysterious unraveling....(abundance of mystery is constant throughout)....the setting is a small isolated island between Scotland in Norway....only 3 houses on the island....mythological symbolism....many more seagulls than people.
We are not given all details - but sense disaster will strike before long....limits are pushed...controversial lifestyle....tragic tale....guilt....( our imaginations can go wild)....as this novel is rooted in imagination.
We see a fraction of the world....never really learn its true nature....( being elusive and subtle)....
Our narrator is a young boy, named Mikael. He experienced trauma & failure before we even meet him before the novel begins. He has a unique voice - a shutdown voice - is troubled - suppressed - disillusioned- definitely hindered by his circumstances. He is a home-schooled kid.
His Mum, Dora, seemed to be significantly distressed and angry before we were even introduced to her ( again - never having gotten all the details). She had intermittent
explosive outbursts.
The relationship between Mikael and Dora was complicated - distorted - unhealthy- lines were crossed that never should have been. At times Dora replaced the relationship she should have had with her own partner for an emotional one with her son - other times she was down right abusive.
Their relationship almost looked a love-hate- love-hate ....relationship.
Birk Hammermann, husband and father disappears - seems to have washed away by the sea We had a small glimpse at his relationship with his son from Mikael. There was oddness - yet Mikael seemed too young and naïve at the time to catch on to his dads strangeness.
Dora seemed angry as I said - before - Birk went missing - never clear of specifics...but we could ponder a few possibilities.
Two more houses on the island ....
One is owned by Karl. He was a fishermen. Good neighbor type of guy. Mikael helped sorting fish with him - and they have their own unique relationship.
The other house belonged to a woman named Miss Pernille Augusta. She died... nobody claimed the house and everything inside it remained. Kinda a .....help-yourself house for first Birk.....( take Jewelry to give his wife as gifts), then later Mikael considered it his house ....where he has this ODD RELATIONSHIP GOING WITH *HIS* PET CHICK LITTLE GULL.
At times I thought he treated his little gull the way his mother treated him.
Fascinating- heartbreaking - beautifully written story with atmospheric descriptions - vivid visuals - grief - loneliness - existentialism - mysterious in nature.
Loved this intriguing novel!!! 4Robin15 41
Ogenschijnlijk gebeurt er weinig in Birk. Maar ogenschijn bedriegt: want in Birk gebeurt van alles.
De 9-jarige Mikael woont met zijn vader (Birk) en moeder (Dora) op een van de wereld afgesneden eilandje ergens tussen Schotland en Noorwegen. De enige andere eilandbewoner is Karl, een visser, die zich alleen laat zien als hij door Dora geknipt wil worden. Een derde huis op het eiland was van Pernille Augusta. Overgeleverd aan de elementen is het huis na haar overlijden in verval geraakt. Voor de rest zijn er alleen meeuwen.
Het boek begint met een drama: Birks verdwijning in zee. Mikael, ooggetuige hiervan, houdt lang verborgen wat zich die dag heeft afgespeeld. Uit schuldbesef. Hoe meer details hij prijsgeeft, hoe meer de paniek bij zijn moeder toeneemt. 'Mama bewoog als een onrustig dier dat voelt dat het weer gaat omslaan'. Een zoekaktie wordt op touw gezet, maar levert niets op. Birk is onvindbaar. Mikael kan niet met het verlies omgaan, en vlucht, zoals een kind doet, in fantasieën. Hij komt zijn vader overal in miniatuuruitgave tegen: uit de kraan, op het dak van het huis. Als Mikael na elf dagen opbiecht dat zijn vader hem uit zee redde, hem met laatste krachten de rotsen opduwde, en vervolgens zelf onder water verdween, verandert alles in de relatie tussen moeder en zoon. 'Dit is allemaal jouw schuld', wrijft ze hem in. Het zet de verhoudingen definitief op scherp. 'Papa zou ze nooit meer "papa" noemen, alleen nog "Birk". Haar Birk, om me te laten voelen dat de schuld van mij was en het verdriet van haar. Dichter bij elkaar dan de overkant van de tafel kwamen we niet.'
Als puber neemt de relatie met zijn moeder verstikkende vormen aan. Iedere poging van Mikael om contact te maken met de wereld buiten het eiland kapt zijn steeds gekker wordende moeder af. Ze klampt zich (letterlijk!) aan hem vast, terwijl ze hem ook op afstand houdt, een houding die in de loop van het verhaal escaleert.
Robben heeft een beklemmende roman geschreven over een ontspoorde moeder-zoonrelatie. Met zorgvuldig gekozen woorden bouwt hij de spanning op. Het verhaal krijgt meer diepte door het toevoegen van Oedipus-achtige elementen: de vadermoord (door toedoen van Mikael verdrinkt zijn vader) en de incestueuze aspecten in de relatie tussen moeder en zoon (moeder kruipt bij Mikael in bed en noemt hem 'mijn Birkje'). Ook mooi is hoe Mikael in het vervallen huis van Augusta de verzorging van een meeuwenjong op zich neemt, en hij daarin wordt tegengewerkt door moedermeeuw, waarin Robben de relatie tussen Mikael en zijn moeder laat terugkomen. Net zoals zijn eigen moeder Mikael afschermt van de buitenwereld laat ook de moedermeeuw niemand toe tot haar kroost. Verwacht in Birk geen grootse verwikkelingen. Robben houdt alles klein. De zinnen zijn eenvoudig, kaal bijna. Maar ze vertellen meer dan er staat. En dat is de kracht van dit boek. Robben laat de stilte tussen de woorden het werk doen.43 s Bart MoeyaertAuthor 102 books1,585
Jaap Robben is (1) dertiger, (2) theatermaker en (3) dichter. Die ogenschijnlijk banale biografische gegevens heb ik nodig om je te vertellen waarom ik Birk zo goed vind.
(1) Dertiger, dus. Robben heeft niet de drang om de stem van zijn generatie te zijn. Stop hem niet in een hokje. Geen label blijft plakken. Hij hoort alleen bij zijn eigenzinnige zelf. Dat is mooi. Zoals hij het verhaal van Mikael Hammerman in 58 korte hoofdstukken vertelt, deed niemand hem voor en doet niemand hem na. Mikael is iets verschrikkelijks overkomen bij de rots waar zijn moeder hem vaak voor gewaarschuwd heeft. De rots waar ik nooit-nooit-nooit, kijk me eens aan, nooit vanaf mocht springen. Door te zwijgen over wat er is gebeurd, hoopt Mikael die negen is op het moment van de feiten de werkelijkheid te veranderen.
(2) Theatermaker, dus. Het boek sprankelt van de korte, kleine dialogen. Het zijn gesprekken die doordrongen zijn van stilte, en net met die stilte die op ieder moment definitief kan vallen en misschien heel lang zal duren wordt er veel verteld. Vooral in de gesprekken tussen moeder en zoon lees je hoe de relatie tussen die twee gaandeweg verzuurt. Zulke dialogen kun je alleen maar schrijven als je goed luistert en weet hoe gesprekken werken.
(3) Dichter. Dichter bij elkaar dan de overkant van de tafel kwamen we niet. Zulke pareltjes van zinnen, vergelijkingen of beelden tref je op haast elke bladzijde aan. De dichter Robben spreekt, als moeder en zoon stroeve koffie drinken, of als een bal naar nieuwe regenjassen ruikt. Als ik gewoon keek, was het zeil zo klein als een hoekje papier, maar met mijn verrekijker zag ik dat onder de giek iemand stond met een rode jas. Voorop was nog iemand met een blauwe jas. Ik stelde scherp en zag dat het een plastic hoes was waarin de fok was opgeborgen. Wat Mikael hier beschrijft doet de lezer in Birk ook. Goed kijken, beter zien, en dan weer bijsturen wat hij dacht te hebben gezien.
Deze bespreking en andere tips vindt u onder BLOG op www.bartmoeyaert.com.27 s Saskia267 5
Ik begrijp de lovende recensies hier niet zo goed. Ik vond het een behoorlijk deprimerend boek. Nu kunnen boeken best over onplezierige zaken en personen gaan, beklemmend zijn en ook heel goed. Ik denk bijvoorbeeld aan Room van Emma Donague. Maar daarin zat veel meer spanning, gelaagdheid en ontwikkeling. Dit boek kabbelt voort in ellende. Je ziet aankomen waar het heengaat en daar gaat het dan ook heen.
De stem van Mikael die vertelt, blijft hetzelfde ook al is hij aan het begin 9 en aan het eind ca.16 jaar. Ook het personage van de moeder blijft plat en rechtlijnig. We krijgen nergens inzicht in achtergronden, momenten van zelfinzicht, die haar gedrag invoelbaar maken. Wat moet ik als lezer hiermee? Het zet me niet aan het denken, brengt me geen inzichten in andermans gedrag, het biedt zelfs maar heel beperkt beeld op een andere wereld, want zo geloofwaardig is het leven op het eiland ook niet...
Ook de simpele stijl is niet echt een pluspunt. Het leest makkelijk en vlot, dat wel. En het is een gewaagd idee van Jaap Robben, daarvoor heb ik wel 2 sterren over. Maar verder wat mij betreft gauw weer vergeten.25 s Iwan203 64
De Nederlandse literatuur heeft er een nieuwe meesterstilist bij. Zijn naam is Jaap Robben.
Birk, zijn in 2014 gepubliceerde debuutroman, speelt zich voor 98% af op een fictief Noors eiland. Op het eiland staan maar 3 huizen. Een van die huizen wordt bewoond door Dora, haar man Birk en de 9-jarige Michael Hammerman (de hoofdpersoon en verteller). Een belangrijke bijrol is voor buurman Karl die Michael regelmatig meeneemt op zijn vissersboot. Het derde huis staat leeg sinds het overlijden van de eigenaresse (een oude vrouw genaamd Augusta).
Het verhaal begint mysterieus: op een avond komt Michael thuis, zijn moeder heeft weinig aandacht voor haar zoon en moppert over het feit dat haar man te laat is voor het eten. Robben laat de lezer voelen dat Michael weet waar zijn vader is maar het niet durft te vertellen: 'In mijn tong jeukten mieren, mijn voeten waren zwaar.'
Knap aan dit boek is het zorgvuldig gecreëerde decor, de schurende en soms grappige dialogen en de Robbensiaanse observaties ('Ze schudde haar hoofd alsof er zo een paar vreemde gedachten uit verdwenen'). Net als in Zomervacht weet Robben mij als lezer te boeien, te ontroeren en te laten lachen.
Interview Adriaan van Dis met Jaap Robben uit 2017 (een jaar voor de publicatie van Zomervacht)gelezen-in-202017 s Karin BruynAuthor 1 book3
In Birk verdrinkt Mikaels vaders als hij zijn zoon uit zee probeert te redden. Mikaels moeder wordt weduwe en dwingt langzaam en geslepen, als sluipend gif, haar zoon de rol van haar echtgenoot in te nemen.
De Volkskrant beloofde me een roman die je langzaam de keer snoert en niets is minder waar.
Het moet van Tonio geleden zijn, dat ik zo overrompeld werd door een Nederlandstalig boek.
In Birk wordt eenzaamheid van mensen tastbaar gemaakt door ogenschijnlijk eenvoudige, korte zinnen. Maar met scherp uitgekozen worden, die door mijn ziel sneden en me vaak met een beklemmend gevoel achter lieten.
Schaamteloos nauwkeurig omschrijft Jaap Robben hoe té veel ruimte, een zo goed als onbewoond eiland, heel verstikkend kan zijn. En hoe tijd je wereld per dag kleiner en je gevoelens nietiger kan maken.
Het intense spel van schuld, troost, verwijten, ontwrichting en verstikkende liefde kroop onder m'n huid waardoor het erg moeilijk was om het boek weg te leggen. En soms moest ik wel, omdat het door de vaart die erin zit anders te snel uit zou zijn geweest.
Een bijzonder, broeierig boek vol poëzie.
12 s Linda Strong3,880 1,677
3.5 Stars
Mikael is 9-years-old when his father saved him from driving, but he, himself, was dashed against the rocks and disappeared. Full of guilt, overcome with grief, he blocks out what truly happened until later.
We've all heard parents say to their young sons .... while dad is away, you'll have to be the man of the house. Take care of Mom.
This book is a take on that expression. In order to keep this review spoiler free, all I will say is that there are some surprises here. It's a rather slow read, a very subtle suspense with a truly unexpected ending.
Jaap Robben is the author of several children's books. This is his first novel for adults. David Doherty did a fine job with the translation.
Many thanks to the author / World Editions / Edelweiss for the advanced digital copy of this novel. Opinions expressed here are unbiased and entirely my own.
edelweiss-librarything edelweiss-read-2018 read-in-201811 s Christine Bonheure663 251
Tragisch verhaal beschreven vanuit het standpunt van een opgroeiende jongen die verteerd wordt door schuldgevoelens over de verdrinking van zijn vader. Tegelijk beschrijft hij de veranderende relatie met zijn moeder als gevolg van het ongeluk. Birk toont wat een tragisch verlies en de daarop volgende eenzaamheid met een mens doet. Zon incident niet bespreken met andere volwassenen en verder leven in een zelfgekozen isolement is effectief een succesvol recept voor krankzinnigheid. Mooi en knap boek. Van begin tot eind met interesse en aandacht uitgelezen. Ook die rechtlijnige structuur staat me wel aan. Het verhaal wordt verteld van a tot z, zonder flashbacks of flashforwards, is soms een echte verademing. Mooie stijl en mooie beelden in eenvoudige zinnen. Een voorbeeldje? Uit een gebarsten bovenraam probeert een gordijn te ontsnappen.8 s Claire OshetskyAuthor 2 books529
I just wrote a book about a child who is forced to confront death's reality when she is far too young to understand it. As I wrote I studied the works of other writers who have told this story.
My favorite treatment remains John Gardner's short story, "Redemption," published in the Atlantic in 1977 and available online to read here:
https://cdn.theatlantic.com/media/arc...
I also read the works of two Dutch authors, and You Have Me to Love by Japan Robben, and The Discomfort of Evening by Lucas Rijneveld.
Both of these novels are extreme, ruthless, relentlessly bleak studies into the nature of guilt, and the impossibility of atonement. It doesn't matter how innocent you may be--redemption is impossible, and there is no forgiveness. I love these novels for their pure and ruthless judgments on their innocent protagonists, and I hate them, too, for the same reason.
is the conclusion each novelist reaches in their novels a reflection of a strain of Calvinism running through the culture? Maybe. You Have Me to Love is not quite as merciless as The Discomfort of Evening (it would probably be impossible to be as merciless as Rijneveld is in their novel). Robben allows for grief as a way to heal and move on. But his protagonist is permanently stunted and his life is bleak nonetheless. Un Rijneveld's protagonist he gets to live another day, at least.
I learned a lot from reading both of these novels. I'm glad I read them. I'm glad I decided to write a book that tried for an alternative vision, one that allows for the possibility of moving beyond the innocent mistakes of childhood, however deadly those mistakes may be.9 s Lauren | laurenbetweenthelines217 33
Ik vond het verhaal in lijn liggen met zijn andere roman, zomervacht. Birk lees vlot weg desondanks de eerder zware, deprimerende verhaallijn. Ik twijfelde naar het einde toe tussen 3 en 4 sterren omdat het verhaal mij vaak degouteerde maar Jaap Robben kan schrijven, daar bestaat geen twijfel over. 9 s Jooke1,164 13
Ik las dit boek voor een groupread na een erg leuke interactieve ervaring voor het boek Zomervacht van dezelfde auteur. Helaas kan ik dit voor dit boek niet zeggen en dat lag niet aan de buddies... Jullie waren weer top en mijn drijfveer om door te gaan tot het einde.
Dit boek heeft dezelfde eenvoudige en sterk beeldende schrijfstijl, maar de setting was gewoon echt niet mijn ding. Het desolate, de manipulatie, de karakters van de 2 belangrijkste volwassen personages... Het gaf me allemaal een heel naar/walgelijk gevoel en verder dan medelijden met het hoofdpersonage kwam ik niet...audiobooks read-20219 s Inge Vermeire326 75
Ook al leest het boek zeer vlot, is het echt mooi geschreven en slaagt de auteur erin om een zeer beklemmende, naargeestige sfeer op te roepen die volledig past bij het verhaal, toch ... ben ik niet helemaal overtuigd.
Ik heb me tijdens het lezen van het verhaal té veel de vraag gesteld of deze situatie op deze manier ook realistisch is. Op zich hoeft dat geen hindernis te zijn om een boek goed te vinden maar op één of andere manier vond ik iets niet kloppen. Natuurlijk is een symbiotische relatie tussen zoon en moeder volstrekt denkbaar en kan het dat een moeder zichzelf door haar verdriet verliest in waanvoorstellingen en haar kind opzadelt met een enorm schuldgevoel maar juist daarom vond ik de psychologische ontwikkeling van Mikael net niet geloofwaardig genoeg.
Tijdens het lezen vroeg ik me ook telkens af wat ik nu uit dit verhaal zou kunnen halen en of het mij iets duidelijk zou maken over de menselijke natuur, over het leven in isolement. Natuurlijk stel ik mezelf deze vragen niet bij alle boeken maar 'Birk' roept nu eenmaal deze vragen op maar slaagt er toch niet in echt dieper te gaan.nederlanders6 s De rijdende boekenwurm123 8
De roman 'Birk' neemt je mee in een zeer tragisch verhaal, wat erg mooi wordt beschreven en krijgt daarom vier sterren.
Mikael woont samen met zijn ouders en buurman op een klein eilandje in de Noordzee. Mikael's vader overlijdt als hij nog maar 9 jaar is. Zijn moeder heeft het er heel erg zwaar mee en haar omgang met Mikael veranderd langzaam.
'Birk' is geschreven vanuit het oogpunt van Mikael. De schrijfstijl van de auteur is in een woord geweldig. Je voelt het schuldgevoel en de eenzaamheid van Mikael echt. 'Birk' laat goed zien wat verdriet en isolement doet met mensen. Er lijkt niet veel te gebeuren, maar de problemen stapelen zich langzaam op en op het einde word het probleem zeer duidelijk.
'Birk' is de debuutroman van Jaap Robben en heeft in 2015 meerdere prijzen gewonnen. 'Birk' is net als 'Zomervacht' en 'Schemerleven' een aanrader om te lezen!6 s Robert Lambregts544 23
Het eerste boek van Jaap Robben was het laatste dat ik nog van hem moest lezen voor ik al zijn boeken had gelezen. En ik had al gehoord dat deze iets minder was dan de anderen, dus ik was goed voorbereid. Schemerleven is echt een favoriet, Zomervacht vond ik ook heel tof, maar Birk vond ik toch echt een heel stuk minder. Het laat al wel de fijne schrijfstijl van Jaap Robben zien, maar het verhaal deed mij te weinig. Er gebeurt niet veel, maar voornamelijk door toedoen van de hoofdpersonen die wat mij betreft beter uitgediept hadden kunnen worden. Er had meer ingezeten denk ik als er betere proeflezers waren geweest die daar meer sturing aan hadden kunnen geven. Het kabbelt nu, moet hier en daar een effect op roepen wat soms zelfs tegen werkt. Nee jammer. Wel goed geschreven en daarom 2,5 tot 3 sterren, maar ik had toch op meer gehoopt. Gelukkig bewijst hij met zijn andere boeken dat hij enorm groeit als auteur, dus kijk ik wel uit naar het volgende boek.6 s Elianne ElderenAuthor 2 books80
Ik probeer dit boek al 5 jaar te lezen, en heb het nu eindelijk met succes uitgelezen. Ik heb het vooral jaren uitgesteld om verder te lezen omdat ik heel erg hoopte (en verwachtte) dat ik het super goed ging vinden, maar nu ik het uit heb voelde het toch een beetje alsof het niet al mijn verwachtingen (die andere lovende recensies in de loop der jaren ook nog extra verhoogden) waar leek te maken. De band tussen de moeder en zoon was heel goed, maar de andere personages deden me niet zoveel (en het zou voor mij misschien juist nog beklemmender voelen als hij alleen maar op dat eiland bleef, niet mee zou gaan varen en de andere mensen uit de stad echt duidelijk buitenstaanders bleven tegenover hij en zijn moeder).
Maar dat meeuwtje: veeg me maar op hoor ??.in-mijn-kast slow-writing-lab storytel ...more6 s Vic Van257 22
After the last book that I read, any book was bound to be a disappointment. Given that, 'Birk' has exceeded my expectations.
I loved the setting: a fairly deserted island (imaginary!), somewhere between the Shetlands and Norway, inhabited by a fisherman, a family, and once by a single lady.
I was charmed by the parallel developments in the family and in the story of the boy and his pet seagull.
Although he was slightly predictable as a character, I also enjoyed the development of the fisherman into a bit of a dirty old man.
However, I had problems with the whirlwind of emotions that the mother is confronted with. I found them disturbing, but most of all: not entirely credible.
I also feel that quite a lot is left untold, e.g. the exact relationship between the fisherman and the deceased single lady, in whose delapidated house the boy raises his pet seagull.
And, finally, the ending of the story left me a bit confused and disappointed. I didn't really get it, I suppose.
5 s Laura59 14
Als ik elke dag op dezelfde plek een kei gooi, dan komt daar vanzelf een eiland.audiobook dutch6 s Aviendha311 18
Kitap oldukça ak?c? ve merak uyand?r?c?. Yaln?z ben ak???n? sevmedim, karakterlerin de?i?ken tavr?ndan da ho?lanmad?m. Kitaba ba?lad???mda ve sonland?rd???m da hissetti?im duygular ayn? de?ildi. Küçük bir hikayesi var. Farkl? kültür kitaplar? hakk?nda bilgi sahibi olmak için okunur. Üstelik ödüllü. 3,5*5 s Kyra Dierickx23 1 follower
Leest super vlot! Ik vond het een interessant boek om te lezen. Een verdere bespreking volgt na de bijeenkomst van de leesclub, zoals Oona ook al schreef
Autor del comentario:
=================================